26-10-06

FC BAETE

Hoe begin je aan een verhaal waarvan je verhoopte het nooit te moeten schrijven maar door tweemaal hetzelfde onrecht op amper één jaar tijd het toch onvermijdelijk wordt. Er is zelfs een tegenzin want meestal schrijft ridder luchtige, licht verteerbare verhalen, neet nu niet dus, plus ook het feit dat we nu expliciet ‘paard en ruiter’ gaan noemen daar waar normaal koenie in verbloemde termen spreekt maar nu kan/moet dat even niet. Paard en ruiter had ik gezegd, wel marnix baete, MB verder in het verhaal, miniemen-trainer bij klauwaerts bassevelde heeft de twijfelachtige eer te kunnen stellen dat hij zowel lau en siem heeft doen stoppen met hun favoriete bezigheid/spelletje: voetbal. Begrijp me niet verkeerd, hijzelf heeft niet gezegd dat voetbal in competitie-verband voor hen tot het verleden behoort, wel heeft hij door allerlei… ik denk aan het meest correcte woord, laat het ons op handelingen houden, dat de enige uitweg was stoppen, jaat, jaat er was een andere mogelijkheid, hun een seizoen lang belachelijk laten maken maar dat was geen optie, zelfrespect weet je.

Laat ons met lau beginnen, als u hier met lezen afhaakt geen probleem, doet u toch verder, er komen wellicht enige voetbaltermen ten berde. Lau dus (reeds één jaar gestopt), was destijds doelman samen met brecht, twee doelmannen, geen probleem echter, ieder een speelhelft. Het probleem was het internationaal miniemen-tornooi dat op het einde van het seizoen zou volgen en waar het ‘kleine’ ploegje uit bassevelde het opneemt tegen ‘europese,grote’ ploegen, daarom wordt de ploeg dan altijd aangesterkt met spelers uit hogere reeksen. Het probleem nu, wel er waren dus reeds twee doelmannen daar kon nog moeilijk, lees betere, een derde bij als je weet dat er maar in totaal vijftien spelers in de kern mochten zitten. Oplossing, je pest subtiel, in verdoken vorm weliswaar één van de twee doelmannen, onze lau dus, tot hij er de brui aangeeft. Galgenhumor ten top als je weet dat ons line reeds enkele jaren de organisatie op zich neemt van een gedeelte van het tornooi, een taak waarvoor ze menige dagen in de weer is. Om geen heisa binnen de club te veroorzaken zeiden we toen dat lau stopte omdat de combinatie internaat en voetbal te druk was, u weet beter nu. Tijdens dit seizoen was er nog een opmerkelijk feit. MB deelde dat seizoen het trainerschap met een tweede persoon (naam doet niet terzake) en hij werd even over halfweg aan de kant geschoven. Hier had MB duidelijk zijn talent als scenario-schrijver getoond. Hij had zijn verhaal klaar, de mensen ervoor gemobiliseerd binnen het jeugdbestuur, wat hij wilde wat gebeurde, gebeurde dus, exit andere trainer. Toen zat ik ook nog in het jeugdbestuur, ik was met verstomming geslagen met de manier waarop dit was gebeurd. U kijkt wellicht niet vreemd op wanneer ik op het einde van het seizoen mijn stopzetting mededeelde aan het jeugdbestuur. Ik herinner me die avond nog levendig, niemand toen (later telefoneerden wel enkele mensen die mijn standpunt begrepen, zelfs volledig onderschreven maar door de MB-wet geen kant opkonden) wou de reden weten. Nooit heb ik een duidelijker antwoord gekregen. De top van het jeugdbestuur bleef hier ook in gebreke, eerlijkheid bij hun beslissing over de reden om alleen met MB verder te gaan had hier op zijn plaats geweest, want MB en vrouw lief doen heel wat binnen de vereniging en dat dit de reden was voor de verderzetting van zijn trainerschap en niet het aangehaalde ,leugenachtige verhaal dat acht ouders problemen hadden met de ‘andere’ trainer.

Graag had ik hier ook een waarschuwing richting jeugdbestuur geplaatst. MB en zijn zorgvuldig gekozen pionnen, waarvan sommigen met warenhuis glimlach en niet gemeende handdrukken, houden de werking van het bestuur in hun greep en kan alzo niet meer autonoom handelen. Als problemen door een select gezelschap reeds vooraf worden ‘geregeld’ dan is een maandelijkse samenkomst van het jeugdbestuur een lachertje.

Siem zijn verhaal. Het begin van het nieuwe seizoen naderde met rasse schreden en we twijfelden sterk om wel of niet andere horizonten te verkennen, lau’s wedervaren in gedachte en het feit dat siem nu dezelfde trainer kreeg. De vele vrienden bij de klauwaerts deden ons tenslotte voor de kleuren geel en zwart kiezen. Omdat de trainingen naderden en we nog steeds geen informatie daaromtrent hadden ontvangen, pleegde ridder een telefoontje richting secretaris,volgelinge. Ze deelde mede dat MB persoonlijk bij iedere speler ging langskomen. Jaat juist geraden, wat hebben ze gewonnen pierre, niet bij ons dus. Een zakelijk telefoontje, ’s avonds laat, de dag voordat de trainingen gingen starten. Zo iets noemt men starten onder een slecht gesternte, maar we lieten alles in het voordeel van de twijfel. Om dit reeds veel te lang verhaal wat te korten richten we onze pijlen op het belangrijkste. MB liet siem opdraven in een veldpositie waar hij nog nooit had gespeeld, hij liep verloren, presteerde niet en mocht dus nauwelijks meedoen, liep tijdens die zeldzame invalbeurten nog meer verloren…vicieuze cirkel. De spreekwoordelijke druppel kwam er vorige zondag. Normaal vergezel ik siem op de wedstrijden, nu kon ik echter door beroepsomstandigheden niet aanwezig zijn, MB ruikte zijn kans, siem mocht amper dertien luttele minuten meedoen, gans de tweede speelhelft op de bank. Mijn voorgevoel werd gestaaft. Siem kwam thuis, zichtbaar bedroefd, sloeg zijn armen om mijn middel en liet zijn tranen de vrije loop… ‘waarom toch papa’, dit ging dwars door mijn vaderhart, toen, jaat toen beste mensen was het tijd om te handelen, verbaal… met daden is tegen mijn natuur maar was dit laatste ook voor ‘david bouchat’ niet het geval. Ik moest denken aan een zinsnede van stijn meuris:’zou een heel klein beetje oorlog soms niet beter kunnen zijn, één stoot en dan weer verder’. Vreemd genoeg is eruit mezelf een zeker respect voor MB, met de manier waarop hij velen voor zijn kar weet te spannen, mensen die zich van geen kwaad bewust zijn maar deze, neet ook hier geen namen, zouden bij zichzelf eens ten raadde moeten gaan en misschien,heel misschien eens een mening van/uit zichzelf te hebben/uiten.

De klauwaerts en de neytjes, onze wegen scheiden hier, we slaan hier af, steeds het pad van de eerlijkheid en de oprechtheid volgend, hopelijk gaat bij dit verhaal een lichtje branden bij de geel-zwarten en komt de werking niet op gladijs te staan, dit laatste is voor wie het begrijpe kan meer dan een doordenkertje.

Ruikt dit verhaal niet naar laster en eerroof, moddergooien… geloof me, ik weet dat dit niet zo is, want mocht dit lezen als een erotisch verhaal, het was soft, tal van andere verhalen, getuigenissen aan het adres van MB zijn weerhouden want anders was dit porno. De knuppel in het hoenderhok houden we wijselijk achter de hand, u kan me wellicht een gebrek aan rede en kennis verwijten als het echter hoenders betreft… juist jaat…joehoejiehiejuhu.

Koenie berlingo, die verbaal zal blijven vechten tegen het onrecht dat zijn dierbaren treft,groet.

18:55 Gepost door Antoine Neyt | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Huh ? Respect voor een manipuleerder ? In zulke gevallen heb ik énkel minachting voor de meelopers.

Bah ! Winnen telt niet, meedoen wel ... allemaal schoon woorden hé TOT er iets te winnen valt !

Gepost door: ms | 26-10-06

He, met stijgende verwondering gelezen.
en herlezen !
Wat ze dat kind dan aandoen seg, mijn haren rijzen ten berge.
Vriendjespolitiek, voor de kar gespannen dikke nekken, van de meelopers gezwegen.
Respect?
ridder te goed voor deze wereld jaat jaat!

Kay ook vechter tegen onrecht groet.

Gepost door: Sunny-Kay | 26-10-06

Ridder Met veel aandacht je relaas gelezen
en nu zit ik hier een beetje te verwezen
wat telt is het treffen van een kinderhart
onmacht en revolte, het klinkt misschien hard
een goei vonk tussen MB zijn ogen
al is zijn brilleke dan wat verborgen
Zoek een andere weg voor je klein mannen
zodat ze zich kunnen amuseren en ontspannen
Boogie de razend word bij het zien van zulk praktijken
Groet, maar zal op een dag, gaan over lijken!!

Gepost door: boogie | 27-10-06

mja Dit komt me heel bekend voor...
BKC: bornemse KorfbalClub...
ook zo een onoprecht gedoe...
Fake mensen, fake smiles, geroddel achter de rug...
Er zijn er veel gesneuveld, veel doorgegaan...
Typische dingen voor zo een klein dorpke...

Gepost door: lolmie | 27-10-06

Nja ik ken dit verhaal persoonlijk...
Ik begrijp het verdriet van Koen maar er moet helemaal met geen modder gegooid worden naar Marnix.
Het is iedereen zijn droom dat zijn kind een topspeler word maar wanneer dit zo niet is moet je kunnen aanvaarden dat het zo niet is dat hij daraom minder speelt , normaal toch ?
Het is nog altijd de bedoeling dat je je beste ploeg opstelt als trainer en op dat moment is het aan Laurens en Simon om aan te tonen dat ze het karakter hebben om door te bijten ...
Denk je nu echt dat niet iedere speler eens minder mag spelen ? Net dan moet je je bewijzen op training en tonen dat je een vechter bent en dit konden je beide zonen niet ...Wanneer Simon begint te wenen op de training omdat hij moe is wat moet je dan denken ? Nee met modder smijten is hier uit den boze , zeker als je het lef niet hebt om het Marnix in zijn gezicht te zeggen .
`t leven is niet altijd wat je ervan verwacht , accept it .

Lorre

Gepost door: lorre | 01-12-09

De commentaren zijn gesloten.